Blog

Onderzoek hoogsensitiviteit door prof. Elke Van Hoof

Posted by on 27 januari 2016 in Blog, Informatief

  Professor-Elke-Van-Hoof-VUB-over-hoogsensitiviteit-‘Ik-weet-wat-het-is-om-je-anders-te-voelen’-–-

Read More

ADHD en voeding

Posted by on 16 oktober 2015 in Blog, Informatief

Pereira-en-Pelsser-over-ADHD-en-Voeding-in-ADHD-glossy-Suzan

Read More

Vleugels

Posted by on 10 augustus 2015 in Blog

“Wil je wezensechte dialogen creëren,  dan kan dat alleen wanneer men spreekt vanuit een doorleefd hart, dan wordt je verstaan.“ – Marieke de Vrij-       Een paar maanden geleden maakte ik een reis tijdens een trancedans (bewegende meditatie) door mijn levensloop, van vorige levens tot aan nu. Het was heel bijzonder om dit zo als een film aan me voorbij te zien gaan en maakte me er sterk van bewust dat mijn eigen leerproces in dit leven tot nu toe, nodig is geweest om het werk te kunnen doen wat ik nu doe. Het zat al een tijdje in de pijpleiding om hier over te schrijven, om dit verhaal te delen, maar ik kon er de juiste woorden niet goed voor vinden. En ineens voelde ik dat de tijd rijp was, dingen kunnen in een periode van rust altijd mooi op zijn plek vallen… De kinderen die ik tegenkom in mijn praktijk lopen tegen problemen aan die heel verschillend kunnen zijn, maar uiteindelijk allemaal dezelfde basis hebben: ze zijn uit balans en de verbinding (gedeeltelijk) met zichzelf kwijt geraakt. Wat de oorzaak hier van is kan wederom heel verschillend zijn, vaak ligt een deel van de oplossing bij de ouders, maar een niet te onderschatten speler is het schoolsysteem. Ik kan me nog heel goed herinneren hoe het voor mij was als 3 jarig meisje, toen ik naar de peuterspeelzaal ging en later naar school. Ik had het gevoel op een andere planeet te zijn beland, vond het allemaal heel moeilijk te begrijpen wat de bedoeling was. Ik heb me onveilig en niet gezien gevoeld, en achteraf bleek ook dat het ouderwetse auditief sequentiële schoolsysteem helemaal niet bij mijn manier van leren paste. Op mijn rapporten van de basisschool stond steevast dat ik teveel zat te dromen in de klas. Dit werd niet met hooggevoeligheid in verband gebracht, maar als een slechte eigenschap gezien. Al met al was ik een hele gemiddelde leerling en zijn er nooit problemen geweest op school, simpelweg omdat ik me gewoon volledig aangepast heb aan wat school van mij vroeg. Ik deed wat ik moest doen en heb me volledig gedistantieerd van mijn gevoelige aard. Als tiener was ik de nuchterheid zelve, er was maar heel weinig wat mij kon raken. Maar toen ik 17 was kwam de kanteling. Ik werd ziek, mijn lichaam gaf aan dat ik zo niet verder kon. Wat er vanaf dat moment allemaal op mijn pad is gekomen, is teveel om hier te beschrijven. Het is in ieder geval het startpunt geweest van de weg terug naar mezelf, die wederom 17 jaar in beslag heeft genomen. 17 jaar van heel veel ziek zijn, diepe dalen, emotionele leerscholen, heel veel oude patronen loslaten, maar gelukkig ook van heel veel goede herinneringen en fijne mensen die me geholpen hebben om daar te komen waar ik nu ben. In de trancedans zag ik dat ik als 3 jarig meisje mijn “vleugels” was verloren en het beeld van de prachtige aquarel die mijn tante ooit gemaakt heeft, het had niet treffender kunnen zijn. Op de foto die gebruikt is voor het schilderij was ik inderdaad een jaar of 3. Maar, ik zag ook dat ik nu 32 jaar later, mijn “vleugels” weer terug gevonden heb en dat de zoektocht hiernaar in mijn leven nodig is geweest om de kinderen van nu te kunnen helpen. Het is bagage die me helpt kinderen werkelijk te zien, te weten hoe ze zich voelen en ook te weten hoe ik hun kan helpen de weg terug te vinden naar zichzelf en hun vleugels. Samen met de ouders èn...

Read More

De start van SensiKids

Posted by on 14 juni 2015 in Blog

De start van SensiKids

Vorige week kreeg ik de vraag: “Hoe heb je dat gedaan, je eigen praktijk opzetten?” Nou……. ehh… Deze vraag maakte me er wel bewust van, dat het voor de buitenwereld misschien lijkt alsof ik “gewoon even mijn eigen praktijk ben begonnen”. Maar wat veel mensen niet weten is dat dit een proces van jaren is geweest voor mij. En ineens voelde ik de behoefte om hier meer over te delen, tijd om meer van mezelf te laten zien. Hoe ik bij deze keuze gekomen ben en ook vanuit welk vertrouwen ik wist dat dit kon gaan slagen. Want er waren genoeg mensen die er weinig vertrouwen in hadden… Behoefte ook, om meer zichtbaar te maken wat ik binnen SensiKids anders doe dan andere therapeuten. Het begon eigenlijk zo’n pak em beet acht jaar geleden, toen ik bij een paranormale avond zat in het Spectrum van Marianne van de Weijer van Kiluma. Gewoon puur omdat ik het interessant vond om daar eens een keer bij te zijn. Iedereen in die zaal kreeg een persoonlijke boodschap mee, en zo ik dus ook. Ze zei direct tegen mij: “Jij gaat iets speciaals doen in je werk met kinderen.” En zo ging het balletje rollen… Ik had geen idee waar ze het over had, maar mijn interesse was uiteraard wel gewekt. Nog vele ontmoetingen en workshops zijn er geweest bij Marianne waarin ik langzaamaan ontdekte wie ik ben in de kern en wat ik kan met mijn gevoeligheid. Dit ging zich ook langzaamaan vertalen in mijn werk als kinderergotherapeut. De cursus Shambhala Multi Dimensional Healing heeft hier ook een belangrijke bijdrage aan gehad. Maar deze ontdekkingstocht naar mijzelf heeft ook heel wat diepe dalen gekost, want zonder wrijving geen glans. Drie jaar geleden ontmoette ik ook Pauline van Rijckevorsel van Zielentaal. Getriggerd door haar werk kon ik mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en heb ik een afspraak gemaakt met haar voor een sessie. Ook zij wist feilloos te benoemen dat mijn werk er anders uit zou gaan zien. Ze zei: “Jouw talent is vanuit onvoorwaardelijke liefde contact maken met de ziel van een kind, waardoor het weer vertrouwen krijgt, zichzelf kan zijn en kan helen. Jij gaat op jouw unieke manier met kinderen werken, en je gaat het onwijs druk krijgen ;)” Huh, echt waar? Was mijn eerste reactie. Hoe doe ik dat dan? Ik heb geen idee! Zo gaat dat met talenten, aldus Pauline… Of het nu komt omdat een tweede persoon mij op dezelfde manier bevestigde, of dat gewoon de tijd er rijp voor was, het was toen echt tijd om aan de slag te gaan met mijn concept van SensiKids. Het was ook tijd om in te zien dat ik een talent had wat voor mezelf onzichtbaar was en al helemaal voor de buitenwereld. Ik moest dus  gaan ontdekken hoe ik dit bewuster in kon zetten. Ik begon ook ineens te begrijpen waarom het inderdaad zo was, dat de kinderen die ik behandelde, gewoon veranderden. En ik eigenlijk alleen maar kon concluderen dat ik eigenlijk niet zo heel veel gedaan had. Praktisch, zichtbaar, concreet. Het jasje kinderergotherapeut voelde voor mij ook steeds krapper worden. Er was meer dan dat, ik had meer ruimte nodig dan dat wat er mogelijk was binnen de reguliere zorgsector. Meerdere sessies met Pauline volgden en langzaamaan werd mijn beeld van wat ik wilde neerzetten, de vorm waarin ik mijn “talent” zijn werk kon laten doen, steeds duidelijker. Tot op de dag van vandaag werk ik nog aan deze “vorm”, want hoe geef je vorm wat eigenlijk onzichtbaar is? Ja ik heb een dosis kennis en ervaring vanuit...

Read More

Suiker erger dan drugs?

Posted by on 8 juli 2014 in Blog, Informatief

Suiker erger dan drugs?

Lees genoeg redenen om suiker als drug te...

Read More

HSP en voeding

Posted by on 5 juni 2014 in Blog, Informatief

HSP en voeding

© Clara Ruizendaal   Wat mij toch best blijft verbazen zijn de vele adviezen betreffende HSP. Gek genoeg wordt er vrijwel nooit een link gelegd naar de werking van het lichaam en wat wel eens HSP op fysiek niveau zou kunnen veroorzaken. Je hersenen worden gevoed door allerlei voedingstoffen en neurotransmitters. Op het moment dat er een tekort hiervan in je brein ontstaat, er te weinig energie voor de hersenen beschikbaar is of er ontwikkelen zich door verkeerde voeding, drugs, drank, roken en verkeerde medicatie uiteindelijk neurotoxines en hormonale disbalansen, dan kunnen je hersenen en hypofyse hun functie niet goed meer uitoefenen en raakt het endorfinesysteem uit balans.   Endorfinesysteem Het endorfinesysteem wordt geactiveerd door alle vormen van stress, exorfinen(melk, kaas, gluten, soja en spinazie) en andere opioïden, drugs, geneesmiddelen, niet-opioïde voedingsmiddelen (bv. suiker en smaakversterkers) maar ook door gedrag waaraan een verlangen, belonings- of voortplantingsfactor gekoppeld is. Filter voor stress-, sensorische en sociale prikkels Het endorfinesysteem werkt als een ‘buffer’ of een ‘filter’ tussen de buitenwereld en het ‘ik’. Het filtert stress-, sensorische en sociale prikkels doordat het zich onmiddellijk aanpast aan stress en de juiste neurotransmitters en hormonen vrijlaat. Mensen met een falend endorfinesysteem missen deze filter en krijgen deze prikkels dus eigenlijk ‘ongefilterd’ binnen. Geluid komt harder aan, geuren kunnen ondraaglijk worden en een opmerking voelt als een mokerslag. Voor mensen met autisme, maar ook voor mensen met hooggevoeligheid, MCS, ADD en ADHD is het verwerken van prikkels en emoties en het loslaten van ervaringen moeilijker. Wat minder bekend is, is dat je door hersenletsel (ook whiplash en en hersenkneuzing) door een ongeval of door een operatie in de hersenen een ontregeling kan ontstaan in de hypofyse. Hierdoor kan het endorfinesysteem dus ook totaal van slag raken. Maar hierover in een ander artikel meer.   Aantasting van het endorfinesysteem Door al hierboven omschreden redenen kunnen de filters in je hersenen niet meer de juiste functie uitoefenen om jou te beschermen tegen allerlei prikkels van buiten af, maar het endorfine systeem lijkt altijd aangedaan. Wanneer jij je niet meer kunt beschermen tegen allerlei overprikkelingen ben je een HSP’er en ik hoop dat ik je met dit artikel op weg kan helpen naar een leven met alle voordelen van HSP maar dan zonder alle negativiteit ervan.   Waarom heeft HSP zo mijn aandacht? Sinds mijn geboorte neem ik dingen en energie waar die anderen blijkbaar niet konden waarnemen. Voor mij was een mens iemand in een groot kleurenveld en ik sprak met ze zonder dat er woorden werden gebruikt. Ik voelde hun pijn en emoties en zag ik in hun aura’s wanneer ze logen. Daar heb ik als klein kind mijn hersens over gebroken, waarom mensen logen als iedereen het toch kon zien!? Ik voorspelde dingen en ik snapte niet echt waarom anderen dit dan niet wisten. Ik droomde voorspellend en in mijn dromen leefde ik ook in een ander leven waar de dingen net steeds iets anders waren dan in het werkelijke leven, maar gek genoeg wistte ik wel dat het ook allemaal echt zo was. Soms had ik serieus moeite om de feiten uit elkaar te halen en had daarnaast ook nog serieuze herinneringen aan vorige levens wat het allemaal nog meer bemoeilijkte. In het dorp waar ik opgroeide werd ik al snel bestempeld als zwaar gestoord nadat ik op mijn 13e jaar mijn natuurkunde leraar in de klas had verteld dat ik moleculen en atomen kon zien. Ik zag wanneer het warm werd, wanneer de lucht vervuild was en ik kreeg nog veel meer informatie uit de manier hoe de moleculen en atomen tegen elkaar...

Read More